انواع اصلی / مواد پی وی سی

PVC را می توان به PVC نرم و سخت PVC تقسیم کرد. در میان آنها، سختی پی وی سی حدود دو سوم از بازار را تشکیل می دهد، و PVC های نرم افزاری به میزان 1/3. معمولا در کف PVC، سقف و سطح چرم استفاده می شود، اما به دلیل PVC نرم شامل عامل نرم کننده (که تفاوت بین PVC نرم و سخت PVC است)، به راحتی شکننده، ذخیره آسان نیست، بنابراین استفاده از آن محدوده محدود بود PVC سخت حاوی نرم کننده نیست، بنابراین آن را انعطاف پذیر، آسان به شکل، نه شکننده، غیر سمی و بدون آلودگی، و عمر طولانی مدت دارد. بنابراین، ارزش توسعه و کاربرد بسیار خوبی دارد. جوهر PVC یک نوع از فیلم جذب پلاستیک خلاء است که برای پوشاندن سطوح مختلف انواع پانل ها استفاده می شود، به همین دلیل آن نیز به نام فیلم تزئینی و فیلم چسب است که در بسیاری از صنایع مانند مصالح ساختمانی، بسته بندی و دارو. در میان آنها صنعت سنگ مصنوعی بزرگترین نسبت را تشکیل می دهد که 60٪ است، به دنبال آن صنعت بسته بندی و سایر صنایع کوچک کاربرد دارد.

اتم های کلر در مولکول های وینیل کلرید یافت می شوند. با توجه به اثر متقابل پیوند C-CL، یک ماده با قطب قوی است. PVC دارای مقاومت اسیدی و قلیایی، مقاومت در برابر سایش، مقاومت در برابر شعله و عملکرد عایق، اما ضعف نور و ثبات حرارتی است. به صورت تجاری، چهار روش برای آماده سازی PVC وجود دارد: روش تعلیق، روش فله، روش امولسیون و روش راه حل. تعلیق شایع ترین است و اکثر رزین های PVC از این نوع استفاده می شود. با توجه به مقدار پلاستیک (معمولا dibutyl phthalate و دیوکتیل فتالات)، محصول به مواد سخت، نیمه سخت و نرم تقسیم می شود. PVC سفت و سخت شامل پلاستیسیفرس 10-25٪، PVC نیمه سختی 30-40٪، PVC نرم 40-70٪. تمام محصولات PVC باید حاوی مقدار مشخصی از تثبیت کننده برای جلوگیری از تخریب در طول پردازش باشد. پلی استر سازنده در محصولات نرم افزاری پلیمری، ساخت پلیمر نرم است. انتخاب پلاستیسیتاتور و یا مخلوطی از پلاستیسیستر در نهایت به خواص مورد نظر محصول نهایی بستگی دارد. اکثر پلاستیک ها همچنین تا حدودی نقش پردازش ایدز را بازی می کنند. پلاستیسیستر دمای ذوب و ویسکوزیته رزین را کاهش می دهد و از این طریق رزین از چسبیدن به قطعات فلزی تجهیزات پردازش جلوگیری می کند.