برای برزنت های وینیل و پی وی سی از چه موادی استفاده می شود و تفاوت آن در چیست؟

ابتدا برزنت های پی وی سی با استفاده از پلی اتیلن متقاطع با چگالی بالا که با ورقه ها و ورقه های پلی اتیلن روکش شده اند ساخته می شوند. مرکز این برزنت ها از نوارهای پلاستیکی پلی اتیلن با تکه های چسبانده شده به سطح بافته شده است. این ورق ها می توانند پلی اتیلن با چگالی بالا یا پلی اتیلن با چگالی کم (LDPE) باشند. علاوه بر این، آنها با نور ماوراء بنفش (UV) برای عمر طولانی درمان می شوند.

پارچه های ضد آب PVC با پوشش UV پوشانده شده اند تا از نور خورشید محافظت کنند. پوشش UV از مواد در برابر سایش محافظت می کند زیرا نور خورشید پلی استر را تخریب می کند و در آن ترک ایجاد می کند.

از طرف دیگر، برزنت های وینیل از پلی اتیلن ترفتالات با مقاومت بالا (PET) و ورقه ورقه PVC تقویت شده ساخته می شوند. روکش های چند لایه، برزنت های وینیلی را قوی و در برابر عناصر آسیب رسان بسیار مقاوم می کنند. آسترها معمولاً ضد شعله هستند. بهترین برزنت های وینیل موجود در بازار از مواد ضد شعله مطابق با NFPA-701 ساخته شده اند.

تنها تفاوت در مواد به کار رفته در ساخت این دو محصول است. با این حال، برزنت های وینیلی قوی تر از برزنت های PVC شناخته شده اند. وینیل بسیار قوی، مقاوم در برابر سایش و مقاوم تر در برابر سایش است. به طور کلی، برزنت های وینیلی روکش دار بهترین مقاومت در برابر سایش را دارند، به همین دلیل است که اغلب در نیمه تریلرهای جاده ای که فرسودگی و پارگی زیادی روی قاب دارند استفاده می شود.